Мәдениет

Қазыбек ИСА. «Қазақстан қоғамының бірлігі үшін не керек?»

2013 жылы 19 ақпанда «Ақ жол» партиясы төрағасының орынбасары, «Қазақ үні» газеті жетекшісі Қазыбек ИСАның www.spik.kz сайтында YouTubта көрсетілген «Қазақстан қоғамының бірлігі үшін не керек?» атты бейне-сұхбаты жарияланды. Қазіргі қоғамдағы «Ақ жол» партиясының ролі, , Алашты ардақтау, ұлттық мүдде мен латын әліпбиі т.б. туралы ойларымен танысып, пікір білдіріңіздер.


http://www.spik.kz/?lan=ru&id=114&pub=2782

24 Comments

  • Латын әріпі қазақ үшн текке керегі жоқ , Жас ұрпақтар үшін не қажеты бар .
    Қанша кітап , қанша білім зая кетеме . Тек алған өз әріппізге не жетсін .
    Сіздердің пікірлеріңіз қалай ,ағайын – туыстар . Қырық екі әріп біз үшін ыңғайлы .

  • Сіздің пікіріңізге қарсымын.жастар қайта латын әрпіне жетік.Ал сіз басыңызды қатырғыңыз келмеитіні көрініп тұр.Негізі 30 жылдардағы латын әріпінде қалуымыз керек еді.

  • ӨКІНБЕССІҢ.

    Өреңіз өрге өтсе өкінбессің ,
    Өрімдей өлеңдерім өлтірмессің .
    Өмірлік өнеріңді өрбіткенде
    Өріліп өзгереме өкшелесің ?

    Өкінбе өзгелерге өскендерің ,
    Өркенің өрмелесе өткендерің .
    Өртенсе өрістегі өсімдіктер
    Өмірдің өзгертеді өткелдерін .

    Өшірме өлімдерден өтінішті ,
    Өшігу өскендерге өкінішті .
    Өрілген өңірлерде өнерлерін
    Өкшелеп өрбітемай өшіріпті .

    Өлтіріп өтірікті өткеніңде,
    Өлеңнің өздігінен өскенінде .
    Өзеннің өрлігіндей өрбігенде
    Өзгелер өзгертеді өлеңінде !

    БІР ТУЫСҚА .

    Саған қояр өкпем жоқ туысқанда ,
    Айтар болсаң сөзіңді қуыстан ба ?
    Табылады қимастай достар өзі
    Көңіл шіркін ретімен жуысқанда .

    Жан ашитын туыстай қайдан болсын ,
    Кеткеніңде жыраққа – пайдаң құрысын .
    Бөлектен бе еліңнен , есің болса
    Ойларыңды айта алмай неғіп тұрсың ?!

    КӨРІҢДЕРШІ ОЙЛАНЫП ?
    Ойлардан тәнің тірі – «ар» өлген ,
    Сөздерің Аруақ боп тербелген .
    Шабыттар тар табытқа тап болып
    Қараңғы түн – түнекке кез келген .

    Өлең тұр тас- түйін боп түйіліп ,
    Өзегін таппай зарлап, күйініп .
    Күліп жүр қыстырма сөз құтырып
    Тәңірге жағымпаз боп , сүйініп .

    Қайғыны естігенде ар – мұңың ,
    Қос қабат арланады арманың .
    Дүние кімге күлкі – зар етер
    Кейпін көрген кезде жалғанның .

    Заманың жылжығанда көкте күн ,
    Өмірден өтіп жатыр әлде кім ?
    Тобыр боп «азып-тозып» жетілер
    Алдауы жеткен болар «әркімнің ?

    Билік жоқ , ынта қайда жұмысқа ,
    Ойлансақ айлық бермеу дұрыс па ?
    Қарын аш , суық қарып тонған соң
    Даулаған еңбегіне – ұрыспа !

    Бюжетін жоғарыдан аударып ,
    Жатсада халық отыр алданып.
    Қарызға , айналымға кетті ме
    Бір сәтке көрейікші ойланып .

    Зырылдап, зарыққанда күн батар,
    Қаржыдан болады ма бір хабар.
    Көздерін өндірістің таба алма
    Қалмайық ел соңында ең нашар !

    Әзірге қатарыммен бір жүрмін ,
    Елімде сықақ сөздің «пірімін» .
    «Бас кеспек болсадағы- тіл кеспес»
    Ойымды айтып өтсем несі мін !

    ОДАҚҚА ҚАБЫЛДА .
    (Әбілдаға)
    Сыртыңнан көріп бұрылдым ,
    Шабытты құстай ұшырдым .
    Бекерге ойлар келеме
    Айтатын саған бұл сырым ?
    Жүремін қалай ақын боп ,
    Жазғанда өлең батыл боп.
    Қабылда мені Одаққа
    Ақынның сертін орындап
    Сыйым көп елге арнаған ,
    Сөзімді әнге қандырған.
    Әбілдә енді өзің біл
    Арызбен өлең жазылған .

    САЙЛАНБАЙ- АҚ ДЕПУТАТПЫН .

    Депутат сайланып көр шамаң барда ,
    Өзгерді заман түгіл , адамдарда .
    Деген соң қолды жинап құжат алдым
    Халқыма кандидатқа сайланарда .

    Ойландым атқаруға ел жұмысын ,
    Тілдесіп көзбен көріп ең мұңдысын.
    Тілегін айтқандарға жәрдем беріп
    Жөндедім заң жүзінде бір құндысын .

    Ардақтап орындауға халық үнін ,
    Кірістім сынға түсіп анық бүгін .
    Атақ пен мансаптыққа қызықпаймын
    Арқалап бұл өмірдің ауыр жүгін .

    Өкпем жоқ , жұмысыма істеп жүрген ,
    Елімнен айналайын дауыс берген .
    Кейбіреу звандайды , мысқылдайды
    Қызғанып бақытымды кештеп келген .

    Өмір ғой бағдарлама елім үшін ,
    Несі мін жоғын айтса , сенімдісін.
    Шындықты ақын айтар көзбен көріп
    Депутат болмасақта – «әкім үшін» .

    Көнбебем бәйбішеме тулағанда ,
    Депутат не теңің деп – сұрағанда
    Мәнісін енді білдім жоғарыдан
    Бұрмалап , басқа жолға – қартайғанда ?

    Сайланбай қалғаныма өкінбеймін ,
    Бірақта арыз айтып – өтінбеймін .
    Елімнің мұң – мұқтажын біліп жүрген
    Ақынның «өлең- тілі» өткір деймін .

    Жігер бар тіліп айтар ақынлықта ,
    Мәңгіге депутатпыз – болмасақта ?!
    Бұрмалап сайлау күні – ақша үшін
    Жүргендер «ар» алдында адалдықпа ?

    Бекерге ақын болып жата алмаймын,
    Шындықты өтірікке жаза алмаймын .
    Өлеңмен орындаймын ел тілегін
    Ісімді халқым үшін тоқтатпаймын !
    07 . наурыз 1994 жыл .

    НЕГЕ АТТЫҢ АҚҚУДЫ ?
    Кейбір жерлерде жас азаматтар ,
    Аққуларды үйрек орынына атып
    Олжа етеді, бұл уақиға Қызылорда
    Облыстарында кездескен .
    Газеттерден .
    Сұранамын көкке мылтық көтерме ,
    Айтқан сөзім адамдарға жетерме ?
    Дүниенің жайлап ашып есігін
    Кейбір пенде «надан» болып кеткен бе ?

    Аққу саған олжамеді – қас жауыз ,
    Аттың қалай көзді қиып қос ауыз.
    Аққу деген құс емес пе киелі
    Адамдарға тілек қосқан жоқтаусыз ?

    Айуанда бөлінеді түр- түрге ,
    Ажырамай- олар бірақ жүр бірге.
    Төрт аяқты малғұн бедің сен өзің
    Қамалғаның дұрыс болар түрмеге !

    Әнің емеспе шаршағанда салатын ,
    Сәнің болып айдын көлге қонатын .
    Жыламасын жалғызсырап «гәккулеп»
    Қос Аққулар самғағанда қанатын .

    АУЫЛ МҰҢЫ .

    Ойланамын ауылымның тағдырын ,
    Жырға қосып аққан өзен сылдырын .
    Жасыл желек сырға тұнған тоғайдың
    Сағынамын жайнап тұрған шалғынын .

    Ән салдырған ауылымсың бұрыннан ,
    Жастық шақта гүлдер тердім қырыңнан .
    Топырағың маған ыстық көрінер
    Қандай көмек күтудесің ұлыңнан .

    Елің болар «қазақ» – деген бауырым ,
    Көтердік қой талай жүктің ауырын.
    Ақша табу мақсат емес , ар керек
    Туған жерім көркейсін де ауылым!

    Тақырланды, жерің қалды тілініп ,
    Ұл-қызың жүр кейбір ісі білініп .
    Қашқын болма өз еліңде жігітім
    Отаныңды қорғасайшы бірігіп .

    Қуанамыз оқығанда жарлықты ,
    Қолдан жасап қымбатшылық нарықты.
    Ұрлықшы мен алып сатар егіз боп
    Зар илетті қарапайым халықты .

    Ауылыма алыс емес атар таң ,
    Шыдамдылық халқымда бар қашаннан.
    Қоқыр – соқыр қоржыныңды асынбай
    Ей , жігітім қала көрме қатардан .

    Еңбек еткін , түсіне біл сөзімді ,
    Есіңе ал, балалық шақ кезіңді
    Кіндік қаның тамған жерге ұялмай
    Білдірместен төге көрме зәріңді !

    Басталады «Нұр-Отаның»- Ауылдан ,
    Көрсетпесін соғыс өртін- ауырған.
    Қастерлейік топырағын бір уыс
    Артық көріп безіп кеткен бауырдан !

    АДАМ СЕНІҢ АТЫҢ .

    «Адам» деген дүниеде зор атақ ,
    Еңбекпенен өз есімін тұр ақтап .
    Өмір сүрер күн көзінен нәр алып
    Тіршілікпен жер бетінде тұрақтап .

    Пендесісің табиғатқа жаратқан ,
    Өсек айтып , безіп кетпе ар- аттан .
    Бірге жүріп келер күнді армандап
    Ас ішеді кейбіреу бір табақтан .

    Өз- өзіңе қонақ болған адамдар ,
    Кінәң болса алатұғын жазаң бар .
    Көре алмай бір- біріне ор қазған
    Қайдан шығар , жағымпаз боп надандар?

    Ақымақ бас әлде кімге жекірді,
    Күнін санап алға қарай секірді .
    Қабылдаса маңдай терді жер анаң
    Жайылған дастарханың секілді .

    Шын көңілмен досқа деген адалдық ,
    Мақсатыңа жеткізеді адам қып .
    Сәл нәрсеге мақтанышпен мастанып
    Алмаңдаршы адамдықты арам – ғып!

    БІЗ ҚАНДАЙМЫЗ ?
    Осы біз кәне қандаймыз ?,
    Әділет іздеп қақсаймыз .
    Алаштан туған ұлт едік
    Неліктен тілді қорлаймыз .

    Орыстың сөзін үйрендік ,
    Қызына оның үйлендік .
    Жағымпаз болып оларға
    Орынсыз жерде үй бердік .

    Қазағым өстің мәз болып ,
    Тоналды тілім тез солып .
    Айналды ұл-қыз мәңгүртке
    Уланған басқа сөз қонып .

    Орыстан «Оры» бөлініп ,
    Қазақтан «Қазы» бірігіп.
    «Орқаз»- деген ұлт туып
    Өмірге енді бүлініп !

    Дініңе таза тіліңе ,
    Ор қазып өттің бұның не?
    Қос тіл деп жұртым сөйлестің
    Ойланбай сеніп «піріңе» ?

    Боласың елім енді кім ?
    Сынайтын бізді келді күн .
    Нарықпен өсіп келеміз
    Қандайсың қазақ сен бүгін ?!

    ҚАШҚЫН БОЛМА ?
    Тәуелсіз ел атандық бұл күндері ,
    Оралып дінімізде түгенделді .
    Ұлтымды ана тілім сақтап қалды
    Қазақтың білесің бе пенделері ?

    Жеріңді кім қорғайды ел болмаса,
    Ер жетіп азамат боп – ұл тұрмаса .
    Өмірдің тыныштығын сақтау үшін
    Отанға әскер қажет күн туғанда.

    Ойланып есіңе ал – Абылайханды ,
    Көрдік қой қасіретті талай заңды.
    Жат нәрсе қашқын болу жеткеншегім
    Не пайда күзетпесең арай таңды ?!

    Достастық өзге елмен қорғанғалы ,
    Үш ғасыр артта қалды торланғаны .
    Әскерсіз қорғаны жоқ ел болмайық
    Сапқа тұр , ер намысын қолданғалы

    Алдыңнан жағаласып жау тұрмасын,
    Ұрпаққа өнегелі ісің қалсын .
    Міндетің сарбаз болу- сауыт киіп
    Ант етіп , бір Аллаға сыйынғасын !

    БОЛАШАҚ САРБАЗДАРҒА .
    Қайранмын кәзіргінің жастарына ,
    Қашқын деп кір келтірген аттарына .
    Ұйқыдан ояныңдар маужыраған
    Сезімді бөлегенде жас жаныңа .

    Сәттілік жол тілеймін сапарыңа ,
    Кіргенде ат ойнатып көкпарыңа .
    Айтулы қыраны бол қазағымның
    Дақ салмай егемен ел заманыңа .

    Ежелгі сарбаз болған бабаларың ,
    Отаннын аялады ұл – қыздарын .
    Қашқын боп өз еліңді сатып кетсең
    Өкінер өздеріңе аналарың !

    Зардабын қан соғыстың көрген едім ,
    Жандарын пида етті өңшең өрім !
    Не себеп екі жылға төзбейсіңдер
    Кім сонда қорғайды бұл қазақ жерін ?
    Ар – ұят , жігеріңде намыс қайда ?
    Бір күндік ойламаңдар табыс пайда !
    Парызың Отан қорғау азаматтық
    Атқарып міндетіңді қайтпайсың ба ?
    ОМОНҒА ӨТІНІШ .

    Ел ішінде атқарылды көп жұмыс ,
    Шеңгел сөзі айтқандары дұп-дұрыс .
    Теңгерілген демократия қайда жүр
    Ерлік жасап , туындады нақұрыс .

    Шағымданып кімге өзім жалынам ,
    Шынын айтсам өнерімнен құр қарам .
    Шеңгелімнің өткір болса тікені
    Бюроңызға қабыл алғын сұранам ?

    Ұшқан едім қанатымды мен сермеп ,
    Елім үшін өн бойымнан ән тербеп .
    Кейбіреуге қотыр сөзім жақпады
    Жазғандарың миды шаққан «езбе» деп ?

    Қуыс кеуде түсінбейді доңғайлар ,
    Ойланбайды елдің қамын ондайлар .
    Тозып кетті ауылдағы мекен – жай
    Білім берген , мектеп деген «ордалар» .

    Жылан шақса уландырар мияны ,
    Елестетші көз алдыңа ұяны .
    Оқымаса «мәңгүрт» болып балаңыз
    Туыстарын өлімге де қияды !

    Құтты болсын Шеңгелдегі отауың
    Достарыңа «ОМОН» болған бастауым .
    Шабытымды шарықтатам сықақпен
    Күншіл болма шыншыл болғын жас қауым .

    ӨЛЕҢ ТУМАС ҚҰР БЕКЕР .

    Құр бекер өлең тумас тектен- текке ,
    Жан- жағың лаулап жанса жалын өртке .
    Жазар ем өлеңімді сөзбен емдеп
    Тәнімді жаралатпай ұшқын дертке .

    Түлетсем арманым не- жыр жүрекпен ?
    Арқалап абыройды ақ тілекпен .
    Ойымды ортаға сап ақылдастым
    Тойымды бастайын деп бір кезекпен .

    Мың шүкір қуат берген жасағанға ,
    Тойлары қуаныш болар жасағанда .
    Бір Алла ар- намысыма жігер бер
    Өзіңе пана еткін шаршағанда .

    Бақ пен бас есізденіп таласады ,
    Кей кезде әділетте адасады
    Баста тұр ынтымағы келген бақтың
    Сол үшін өздеріне жарасады .

    Шаттығын өлеңімнің еркелетпей .
    Тілімді сайратпаймын ермек етпей .
    Жемісін жегіземін ақын болсам
    Жұртыма неғып жүрмін көмектеспей !

  • ЕСТЕ ҚАЛҒАН ЕЛЕСІМ .
    Вальс екпіні Сөзі , әні .
    Серікбай Маханұлынікі .

    Сайрандап Алматының бақтарында ,
    Сағындық арай таңы атқанында .
    Жан сәулем елес беріп бейнең қалды
    Жоғалтып жүрек кілтін қапияда .

    Қайырмасы :
    Сен Аққу едің аппақ көлде жүзген ,
    Келбетің тал бойыңа моншақ тізген .
    Адастық асау сезім толқынында
    Кім екен махаббаттың жібін үзген ?

    Тыңдадым талай кеште арманыңды ,
    Мен қалай ұмытайын дидарыңды .
    Есімде есте қалған гүлім едің
    Кінәң жоқ жазбай кеттім хаттарымды .

    Қайырмасы :
    Естідім көп жылдан соң хабарыңды ,
    Білмеппін қалай ғана табарымды .
    Шынайы ескірмеген махаббатым
    Еріксіз ойландырды жанарыңды !

    Қайырмасы :

  • ЕСІЛ ТОЛҚЫНЫ .
    Баяулата көтеріп . Сөзі , әні .
    Серікбай Маханұлынікі .

    Өзіңді жаным сағындым ,
    Жалғасып саған арманым .
    Жүрекке дауа дем берген
    Есілдің бойын шарладым .

    Қайырмасы :
    Айнымас сенім достығы ,
    Аяулы сезім жастығы .
    Махаббат сырын шертеді
    Есілдің мөлдір толқыны .

    Жағасы көктем Есілім ,
    Куәсі болған бір әнім .
    Сенбісің гүлім жайнаған
    Шалқыған ерке көңілім .

    Қайырмасы :
    Жұлдызым көктен жымыңдап ,
    Тұрсың ба , көздің нұрын ап ?
    Есілден ұшқан Аққуым
    Барасың қайда зырылдап .

    Қайырмасы :

  • АҚҚУЫМ .

    Сөзі , әні .
    Көңілді Серікбай Маханұлынікі .

    Көк жүзіне көлбеп ұшқан Аққуым ,
    Аппақ мүсін өзім сүйген Аруым .
    Сырласайық айдыныңа кеп қоншы
    Өмірімде армандаған Алтыным .

    Қайырмасы :
    Желбіреген қанатың ,
    Ақ қауырсын болатын .
    Келді кезің Аққуым
    Айдыныңа қонатын
    Аруым боп Алтыным
    Әнім болдың салатын .

    Жылы лепте самал соқты маужырап ,
    Айнадайын айдын жатыр жарқырап .
    Айналайын көктен күткен Аққуым
    Алтыным боп Аруым бол – бал сұрап .

    Қайырмасы :

    Көк теңізге қанат қақтың малынып ,
    Келіп тұрмын жағалауға сағынып .
    Аққу аппақ Алтынымсың – Аруым
    Қала көрме бағытыңнан жаңылып .

    Қайырмасы :

  • НҰР ОТАН .

    Сөзі , әні
    Шаттықпен . Серікбай Маханұлынікі .

    Нұр Отаным әнге қостым толғана ,
    Аймағында Қазақстан ел жаңа .
    Орман – тауын , көл мен суын сүйемін
    Бейбіт елдің тірегісің сен ғана .

    Қайырмасы :
    Нұр Отаным неткен ыстық есімің ,
    Сақтай білем қасиетін елімнің .
    Орнатылған «Отан біреу» О, бастан
    «Отан үшін отқа түскін күймейсің» .

    Нұр Отаным көкке туын көтерген ,
    Барлық ұлттар бір кісідей мен білген .
    Бостандықтың әділетін қорғаған
    Болашақтың сеніміне сендірген .

    Қайырмасы :
    Нұр Отаным от басынан басталар ,
    Басқа жердің топырағы жат болар .
    Мақтанамын тілім – дінім тұрғанда
    Жалғыз сөзің бар жүрекке жатталар .

    Қайырмасы :

  • МАЙ ТОПЫРАҚ .
    Балаң келді өскен жерге ер жетіп , Май топырақ шаң көтердің тездетіп .
    Сағынышым , топырағым туған ел
    Елестейді өңіріңнен жел есіп .

    Жаза алмадым дер кезінде жаңалық . Бұлдыр сағым есімде тұр балалық .
    Жастық шақта тұлым шашты қыздармен
    Талай бірге топыраққа аунадық .

    Есейсемде жасырайын мен неге ,
    Шомыламыз суға түсіп өзенге .
    Күн шыққанда іздеп жүріп көлеңке
    Жүгіреміз қыр гүліне – беленге .

    Өтті дәурен оралмайтын енді бір ,
    Міне бүгін сол күндерде өмір жүр .
    Сырғып өткен қыздар қайда маралдай
    Іздеймін кеп топырақтан өлең жыр .

    Сүгіреттер тұр қыздың көркін жамылып , Елеңдеймін өзгеріске табынып .
    Шілдедегі майдай ыстық топырақ
    Шақырасың қыз бантикті сағынып .

    Қасиетің тұмар болып тағылмақ , Арманымсың кеудемдегі бір жұмбақ . Табанымның ізі қайда іздеймін
    Ұстап тұрмын алақанға уыстап .

    КҮЗ БЕЛГІСІ .
    Күз белгісі , тал жапырақ сарғайған ,
    Жел еседі гуілдеп кеп шалғайдан .
    Боз қыраулар ізін салған бұтақтан
    Ән естіледі шырылдаған торғайдан .

    Үн қатады тылсым күз тықырлап ,
    Аласұрып жаздың тағын сиқырлап .
    Сан алуан шимайлаған бояуын
    Құйып жатыр қыйын келіп ұрғылап .

    Кең даланың көзін тауып аптығып ,
    Сілкінеді бар ашуын лақтырып .
    Зуылдайды алға қарай ілгерлеп
    Күздің жолын табиғатқа таңдырып .

    Шаң көтеріп будақтайды қыр сызып ,
    Асықтырып күн сәулесін сырғытып .
    Құлап жатыр гүл шоқтары қуарған
    Солып бітіп , аяқ асты булығып .

    Шатқалдардан нар қамыстар шулайды ,
    Жүрегінің ар – намысы тулайды .
    Білеуленіп тамырыңнан соққан қан
    Бір ұраға жастық шақты турайды .

    Өткен күндер көрінбейді ойлаймын ,
    Болашақты арманым деп жырлаймын .
    Түн ішінде күз ауласын қызықтап
    Өлеңменен уақытымды ұрлаймын !

    БҮЛДІРГЕН ҚЫЗ .
    Арыстың жағалауы қыз бүлдірген , Көңілдің сырын сірә кім тербеген .
    Жемісін көрген кезде қызыл іңір
    Көгінен күн көрінді күлімдеген .

    Түлетіп шалғын шөпке торанғылды , Туған жер еркелеттің қыз бен ұлды .
    Сағыныш саздарына тиек етіп
    Іздедім әнге салған дауысыңды .

    Жалғасып махаббатым туар күнмен , Жарысып толқын ақты арнасымен ..
    Барады ән өрмелеп жар басында
    Ағынның сусып аққан шөлдерімен .

    Бойыма шуақ төгіп жанарыммен , Арманым жалғасады жылдарыммен .
    Жастық шақ әнім болған ерке Арыс
    Кеудемді түртіп өттің самалыңмен .

    Шегіндім артта қалған ойларыма ,
    Жарастық таппай сезім тойларыма .
    Қайранмын бүлдірген қыз сені көріп
    Жолықтым өлең деген қайнарыма .

    ҚАЙТАДАН ТУЫЛАДЫ .
    Шашу қып , шашып тастап жапырақты ,
    Сұрша күз тұла бойды қалтыратты .
    Жел тұрып әуедегі бұлтты қуып
    Тағынан мимырт жазды жалтыратты .

    Сарғайған жапырақтар түсіпатыр ,
    Тапталып жер бетінде шіріп жатыр .
    Құйын кеп сай – саланың төңірегін
    Аралап піспегімен пісіп жатыр .

    Уақытпен өз керегін санап алды ,
    Таңбасын сұлулықтың таңдап алды .
    Көйлегін шешіндіріп тал біткеннің
    Табиғат көріктерін тонап алды .

    Бүлкілдеп бал – бұлақтар сыңғырлайды ,
    Жағадан қыз әуенін күз таңдайды .
    Сәлемін естігендей сағыныштың
    Мұңайып гүл қурайды , сылдырлайды .

    Жаңбыр боп шаң – топырақ суырады ,
    Бар аймақ көк суына жуынады .
    Үзілген жапырақтар келер жылға
    Қайтадан бүршік жарып туылады .

    ҚАРСЫЗ ҚЫС .
    Ағартып талдың басын қүрау шалды ,
    Зәрлі қыс көңіл – күйге сұрау салды .
    Бүкшиген нар қамыстар белін жазбай
    Майысып күн көзінен манаурады .

    Бұл қалай көктем жетіп үлгерген бе ,
    Көгеріп тал шыбықтар гүлдеген бе ?
    Сусылдап төгіледі ақ құмшекер
    Бір сәтке ызғырық жел гулегенде .

    Көрдің бе , Күн табақ жер дастарқанын ,
    Жайып сап қарсыз өңір басталғанын ?
    Қозғалыс тіршілікке еніп жатыр
    Ойланбай уақытынан бос қалғанын ! .

    Суықтан қарауытып қыр – айнала ,
    Үрей сап , зар жылайды қарсыз дала .
    Қылаулап сұр аспаннан бұлттар айнып
    Тамшылар сіркіреді жансыздана .

    Қарсыз қыc табиғатпен шектеледі ,
    Құлау сап бағыттарын өзгертеді .
    Бей – мезгіл күннің райы ауысқанда
    Жазықсыз жердің беті тегістелді .

    Еңбекпен қатайтқанда бұғанасын ,
    Ер жігіт дәнін сепсе қуанасын .
    Жыл сайын жазық далам аппақ қармен
    Өңірге сәнін беріп тұра қалсын .

    ТЫҢДА ЖҮРЕГІМ .
    Жүр едім мықтыма деп жан жүрегім ,
    Жүдедім ағысыңа қан қорегім .
    Абыржып тұрғаныңды сезінемін
    Айтқызбай дәл өзіңе не керегін ? !

    Кінәм жоқ саған айтар бәрін білген ,
    Махаббат тәттілігін дәмін берген .
    Сыйқырлы тамырларың сым секілді
    Ток жүрер қызыл қанмен дірілдеген .

    Шаршама , абыржыма қайран жүрек ,
    Түнертіп орнатпағын қара түнек .
    Соққылап сұққылайсың , ойнақтайсың
    Жұп – жұмыр бауыр етті қайта түзеп .

    Қанша рет қуандырдың таңғалдырып ,
    Көтердің қайғы – дертті таң атқызып .
    Білемін шешілмеген салмақ барын
    Кеудемді мазалайсың сең тұрғызып .

    Қайтемін жан тәнімді жараласам ,
    Не болам бір өзіңе қарамасам ?
    Жүйкемді тоздырмашы жүн етіп
    Құр бекер неге жүрмін жарамасам .

    Қоқытпа аласұрып қан жүрегім ,
    Күрестім тіршіліктен қалжырадым .
    Ақынға сен керексің , тыңда сөзді
    Өмірге өлең болсын қалдырғаным ? !

    НҰСҚА БЕРЕР .
    Жаным жадау жүрегім мазалайды ,
    Беймезгілде найзағай жарқылдайды .
    Көңілімде қаншама ойлар жатыр
    Зәңгір көкті ақ жауын тазалайды .

    Дүние тұр , жебелеп әзірленген ,
    Қымбатшылық ойнайма тәңірменен ?
    Тобырланып мына жұрт қайда шыққан
    Зәбірленіп көргем жоқ әзірге мен ?

    Жатақтарым мұндай түс кімнен күткен ,
    Қайырымдылық ас болмас ішкеніңмен .
    Қорды жыйнап шектелдік қолға қарап
    Түк шықпайтын шүйкедей түткеніңмен .

    Көше толған адамдар толқындайды ,
    Толғағымен нұрлы күн салқындайды .
    Зейнет ақы дұрыстап көбейер ме ?
    Жылы сөздер қашан бір жарқылдайды .

    Теңгерілдік теңге деп , айлық қайда ,
    Кекеніме қолды боп нарықтарға ? !
    Бір айлығың жетпейді сусындауға
    Күнделікті нанда жоқ тарыққанда ? !

    Сүйреткізіп қылышын қыста жетер ,
    Жан ауырса өмірің қысқа келер .
    Заңың қайда елім деп қарайтұғын
    Ей , басшылар кімдер бар нұсқа берер? !

    10

  • Даурығып не керек тыныш жүрмейсіз бе ? Латынша әріп не қажеті бар .
    оданда Арапша әріпті қозғамайсыз ба ?

  • ӨЛЕҢ ЖЫРҒА ОТ ЖАҒЫП .
    ( Мағжан Жұмабаевқа )

    Кешір Алла , Мұхаммедке теңедім ,
    Ақындардың пайғамбары дер едім .
    Өлең жырдың ошағына от жағып
    Лаулап жанған аруақты тербедім .

    Тұңғиықтан асыл ойды кім білген ,
    Мағжан болар ел – жұртына дем берген .
    Қамқорлыққа құдыретің зор екен
    Еңбегіңді бағалайды — ел көрген .
    44
    Қалай қиды , қырық бесте өлтіріп ,
    Жерленді ме тарихтағы өтірік .
    Арашашы болалмаған сол халық
    Қала берді заманыңа өкініп .

    Өлген ақын сөйлейді ғой илансаң ,
    Ақталғанда елу екі жылдан соң .
    Өзі риза , шындық үшін сотталып
    Жан жүрегін өлімгеде қиған соң .

    Махаббаттын өлім күймен әлдилеп ,
    Тірілесің , қайта жасап — ән бөлеп .
    Сағыныштың дастарханын жаямыз
    Мерекесін талай жылдың әзірлеп .

    Алашым , деп түбі бірге Түрігің ,
    Мағжанына аянбады тірлігін .
    Күншіл болма оянғанла қазағым
    Егеменді ел болғанда бірлігің .

    Сыршыл адам Пушкинмен де тілдесіп
    Горькийменен ой өрбітті бірлесіп .
    Ер азамат қадіріне жеткенде
    Кетпейікші бұрма жолға ілесіп .

    Үрей үндер қорқытпасын сезімді ,
    Бәрін көрген қазақ едік төзімді .
    Ар — намысын тасқа басып өлеңмен
    Дауылпазым жыр жолына серпілді .

    Мағжан тірі – ортамыздан орын ап ,
    Қайта жасап ел тірлігін орындап .
    Алау отты жарып өткен батырсың
    Гүл жайнаған заманыма ақын боп .

  • ЖАЗЫЛҒАН ӨЛЕҢ ОҚ БОЛСЫН .
    Сөз маржанын дуалап көктен «пері»,
    Жаза алмадым жақсы жыр көптен бері.
    Күле алмадым,неліктен біле алмадым
    Ақындар көп өнерде неткен «сері».

    Жыр өрнегін бастайын енді қайдан,
    Ақын болсаң сөз тыңда сен Абайдан.
    Шырматылған қысқа жіп күрмелмейді
    Арылмасаң бір таңғы ұшқын ойдан.

    Күрсінеді жүрегім жүгенделген,
    Қан тамырым соғады білеуленген.
    Мақсатыма үлгі қып жетем десем
    Жасқанатын хақым жоқ біреулерден.

    Көп іздеймін кінәрат өлеңімнен,
    Табылса деп тәрбие әлемінен.
    Бей-жай болып шабыттан ұзай алмай
    Әндерім жүр өзіндік әуенімен .

    Қосжан , Бекен жыр төккен ақын екен,
    Қысқа ғұмыр «ит» екен – өлім деген.
    Қапысызда көз жұмды бұл өмірден
    Алды-артын болжатып ақылменен.
    8

    Айбергенов қазақтың тойын бастар,
    Бірге жүрген кешегі аға-достар.
    Әндеріне Шәмшінің тәнті болып
    Мұқағали жанында өңшең жастар.

    Көзім көрді тәңірге жылағанын,
    Шындық үшін «мінәжат» сұрағанын.
    Өлеңдері болмаса құдыретті
    Көрер едің өнерден «сұлағанын».

    Өлең керек өмірге өткір тілді,
    Табалмасын оқырман ешбір мінді.
    Пікір айтып сынасын сыншыларың
    Қақ жарғандай меңіреу қара түнді.

    Жаралса деп өлеңім ақ алмастан,
    Тілдесемін шабытпен шаршамастан.
    Жазғандарым «оқ» болып тесіп өтсін
    Көңіліңе ешкімнің қарамастан!

  • МАҚТАШЫ ҚЫЗ .
    Сөзі , әні .
    Нәзік сезіммен . Серікбай Маханұлынікі .

    Таң атқанда ерке нұрмен ояндың ,
    Ширақ басып ақ шәліңді орандың .
    Айдын теңіз жүрек сырын тербетіп
    Кешке қарай мақта теріп оралдың .

    Қайырмасы :
    Қос жүйекте ақ ұлпа ,
    Келе жаттық қос қалқа .
    Қатарластық , сырластық
    Жаңа таныс болсақта .

    Көз жүгірттім , тал бойыңа қарадым ,
    Үлбірейді ашық – жарқын қабағың .
    Жан салдырма терім жайда алдыңа
    Еңбекпенен әнім болшы қарағым .

    Қайырмасы :

    Ерлік көрдім қыпша нәзік беліңнен ,
    Махаббатты ұрламайын көзіңнен .
    Кел екеуміз игі істер атқарып
    Бір болайық шалқып жатқан еліммен .

    Қайырмасы:

  • ТАБИҒАТ СЕЗІМ .
    Нұрлы шуақ табиғат – сана сезім ,
    Барлығы да есімде бала кезім .
    Айналайын жерімнен , туған елім
    Аялайын өлеңмен – тола сөзім .

    Қандай ыстық туған жер топырағың ,
    Қуанышқа кеудемді толтырасың .
    Жастық шағым бал – шырын табиғатым
    Еркелетіп суыңмен қандырасың .

    Өзгеріспен заманым қандай жарқын ,
    Табиғаттан талай рет алған нарқын .
    Бір Алладан жаралған барлық пендем
    Керек етпес өмірге жалған ақын .

    Шындық жолын бастадым ақиқаттан ,
    Ақын болып уағыздап шариғаттан .
    Сырға толды сезімім шаттықпенен
    Нәр аламын мәңгілік табиғаттан .

  • МЕН ҚАЗАҚПЫН .
    Мен қазақпын қаным таза жаралған ,
    Ар жолында еркіндіктен нәр алған .
    Анашымның ақ сүтінен ем қонып
    Бесік жырым , ана тілмен таралған .
    Жерлерім бар шексіз жатқан кең байтақ ,
    Ойлап қара Ей , азамат сен байқап .
    Қаратаудан көш тізбегі тізіліп
    Елім – айға зарлап өткен бар аймақ .
    Алашым деп , жауларынан сақтанған ,
    Ел бірлігін бабаларым басқарған .
    Атқа қонды , жерін қорғап ұран сап
    Жігерленіп Ер намысын атқарған .
    Көз жіберіп қарап көрші тарихқа ,
    Өтті талай қан төгістер анық па ?
    Мың бір өліп , қайта жасап тіріліп
    Нар қазағым қайыспады азапқа !
    Мен қазақпын , берік туған тілім бар ,
    Шүкір еттім бостандықта дінім бар .
    Тәуелсізбін ешкімдерге жалынбай
    Иелік еткен егемендік елім бар .
    Қайталаймын мен қазақпын есейген ,
    Ел Ордасы Астанам бар көркейген . Алға , самға Қазақстан Әнұран – Көкке Туым , Елтаңбамен өрлеген !
    Мақтанамын Нұр Отаным мен бүгін ,
    Таңғалдырып , табындырып жер жүзін .
    Әділетті қорғап өткін қазағым
    Бұлт шалмасын елімізде күн көзін .

  • ДҮНГЕН ҚЫЗЫ .
    Жоғары екпін . Сөзі , әні .
    Серікбай Маханұлынікі .

    Талай қыздың сұлулығын көргенбіз ,
    Сырың жұмбақ еркелеген Дүнген қыз .
    Жаратылған нәзік сезім мөлдір көз
    Тарбағатай тау елінен келген қыз .

    Қайырмасы :
    Көз жанарың жарқырап ,
    Магниттей боп тартқылап .
    Дүнген қызы қарайсың
    Атқан таңдай алаулап .
    Бір қазақтың тілегін
    Қабыл алғын жүрегін .

    Бақыт таңын ойланамын енді мен ,
    Шырқатайын шарықтатып әнді мен .
    Күн көзінен гүл оранған Дүнген қыз
    Бар арманым бірге болу сенімен .

    Қайырмасы :
    Басылмайсың көңіл шіркін сергімей ,
    Іздесемде табылмайды қыз сендей .
    Жерің жәннәт Тарбағатай даласы
    Қалай жүргем Дүнген қызын мен білмей .

    Қайырмасы :

  • ДҮНИЕ КЕРУЕН .
    Барасың қайда асығып ,
    Төбеден Күнді жасырып ?
    Таң нұры жылжып биіктен
    Сәулесін жатыр асырып !

    Тізгілеп барқыт сай – сала ,
    Өзгерді аймақ айнала .
    Қазанын жуып көк нөсер
    Төгеді қаймақ тап – таза .

    Жап – жасыл желек жамылған ,
    Қырлардан гүлдер тағынған .
    Дүниең жалған керуен
    Жылжиды алтын тағынан .

    Айнала толған шаттық үн ,
    Айналып өтті Күн мен Түн .
    Табиғат сырын түсінгін
    Жадырап тұр ғой ашық күн .

    Бояуға малып маңайды ,
    Тоғайда бұлбұл сайрайды .
    Теңеліп бәрі тамаша
    Заманым гүл – гүл жайнайды .

    ҚАРА БҰЛТ .
    Қара бұлт қаптап шың басын ,
    Түйдектей төкті тұнбасын .
    Тал менен терек мүлгиді
    Күткендей болып сырласын .

    Төгесің моншақ селдетіп ,
    Кетесің кейде желдетіп .
    Сағына күтіп Жер – Ана
    Құшағын жайды тездетіп .

    Тоқтаусыз ешбір көшесің ,
    Тау менен тастан өтесің .
    Аспанды тіліп қамшыңмен
    Шартылдап барып өшесің .

    КҮЗ КЕЛГЕНДЕ .
    О , әсем күз келіп қапсың қыратқа ,
    Өрнегіңмен быраз уақыт тұрақта .
    Шуылдаса шөп майысып , жел есіп
    Қозғалады бақтардағы бұтақ та .

    Ақша бұлтпен қалықтайсың нұрлы күз ,
    Өлкемізге еніп тұрсың қанша жүз .
    Аяқ асты шашылмасын ен байлық
    Кезі жетті сағағынан алма үз .

    Жеміс піссе аралайсың ішінде ,
    Дала тұрар алтын түстес пішінде .
    Ызғырық жел маза бермей суытса
    Қараша ғой соғып тұрған күшінде ?

    Кең даладан жан – жануар таппақ нәр ,
    Маусым сайын өзгереді алқаптар .
    Бояуларын мезгілімен өзгертіп
    Кезегімен келіп қалар аппақ қар !

    О , шіркін күз кім сүймейді үніңді ,
    Көңіл – күйге жарасатын түніңді ?
    Мен де сені нақ Абайдай сүйемін
    Айтып тұрмын жүрек жарған шынымды .

    ӨТЕР УАҚЫТ .
    Сағат санап өтіп жатыр жыр уақыт ,
    Кейбір адам өздерін жүр жұбатып .
    Қатар жүрген досың болса наданнан
    Қысылғанда кетер орға құлатып .

    Абайсызда ажал келсе тайсалмай ,
    Бітті өмір дей көрмегін досым – ай ?
    Енші алмай дүниеге із тастап
    Талай дарын өткен екен байқалмай .

    Кім боларын ұрпақтарын білместен ,
    Шығармапты әуен – жырды елестен ? !
    Табиғаттың өмір заңы болмаса
    Жүрмеспедім дүниеге келместен ! ? .

    ӨЛЕҢ ШАБЫТПЫСЫҢ .
    Қияннан қиял толқып шартарапқа ,
    Өлең боп қонып жатыр ақ параққа .
    Маңырап көгендегі қозылардай
    Арманым жетелейді жыр бұлаққа .

    Шабытым шарпығанда аспаныма ,
    Ұнамас әлде бәлкім дұшпаныма ?
    Сын айтқын жасырмағын шын сөзіңмен
    Сонда мен риза болам достарыма .

    Жазайын қызықтырып алтын өлең ,
    Өмірдің жанып тұрған шамын көрем .
    Лайланып мөлдір суың бозғылданса
    Көңілден пәс түспеін жарқын бейнем .
    23
    Сен үшін жазықтымын жаралғаным ,
    Ақын боп неге тудым армандарым .
    Жеткізіп бере алмасам ойларымды
    Сырлы сөз жазалай бер махаббатым .

    Зымырап өтер уақыт асықтанып ,
    Жыр құрап отырғанда ғашық болып .
    Өрт алды дауыл соқты шабыттардан
    Нәр сұрап жүрегімнен анықталып .

    Көремін сағыныштың уақыт күшін ,
    Өмірдің аялаған бақыт құсын .
    Әуре ғып ұшып жүрген өлең шабыт
    Құшаққа қомақталып дұрыс енгін ?

    ӨЛЕҢ ЕТІП .
    Кеттің бе , мазасыз боп ұлы тәңір ? ,
    Көгіңнен тілеп едім нұрлы жаңбыр .
    Құр бекер ұйытқытып бұлтты қума
    Өтінем нөсер төксең жерді қандыр !

    Қалды ғой жауын жаумай көптен бері ,
    Жер ана сағынады көктен селді .
    Долы жел айтқанынан қайтар емес
    Аямай сорып жатыр беттен сөлді .

    Қалайша жазаламас тәңір өзі ,
    Өзгерсе заманында өмір сөзі .
    Жалқаулар ұйқысынан оянбайды
    Тірлігін керек етпей көңілдегі .

    Сел болып жауар болсаң күркірегін ,
    Менде бар саған қояр бір тілегім ?
    Сезімнің ақ жаңбырын төгіп өтші
    Ұшырсын бұл жүрегім жыр түлегін .

    Көз жасым көңіл шығы тамшылама ,
    Тәңірім сөз асылын қамшылама ?
    Толқыған ойларымды ұстап алып
    Байлайын өлең етіп қанжығама !

  • ӨЗБЕК ҚЫЗЫ ЗУХРА .
    Сөзі , әні .
    Көңілді , еркін . Серікбай Маханұлынікі .

    Қара көзің мөп – мөлдір , қиғаш қасың ,
    Жарасады көп өрім ұзын шашың .
    Өзбек қызы , мінезің көркіңе сай ,
    Бір қазақтың жүрегін баурап алдың .

    Қайырмасы :
    Сандуғаштай сайраған ,
    Тамсамдырып ән салған .
    Өзбек қызы — Зухра қыз
    Қандай бақыт ойласаң .
    Өзге емес , бір саған ,
    Тамды Аруын сыйлаған .
    Осы әнін Шәмші де ,
    Саған арнап салдырған .

    Жаратылған келбетің сұлу мүсін ,
    Ғашық болған жігіттің сөзін түсін .
    Сағындырған қазақтың серілігін
    Таныс еттің өмірге сенім күшін .

    Қайырмасы :
    Неткен тұнық білімнің жолын тостың ,
    Еңбек етіп , еліңнің жырын қостың .
    Дәріс беріп , ұстаз боп шәкірттерге
    Ағылшынның тілінің сырын аштың .

    Қайырмасы :

  • ӘКЕ СЕНІҢ СӨЗІҢ .
    Сөзі , әні .
    Ойлы , жігермен . Серікбай Маханұлынікі .

    Неткен есім Әке деген сыйлы адам ,
    Өмір нұрын өн бойына жыйнаған .
    Асқар таулар бір өзіне тең келмес
    Ізгілігін от басына сыйлаған .

    Қайырмасы :
    Әке , әке жолың сенің ,
    Ұрпағыңа болған сенім .
    Бастауыңнан үлгі алдық
    Ой санаға толған сезім .
    Әке , әке сенің сөзің .

    Әке деген қандай ыстық есімің ,
    Бауыр етін – әлпештейді сәбиін .
    Жаратылыс өзі берген ұлы күш
    Тоқтатпайды сағынышты әлдиін .

    Қайырмасы :
    Әке болу әрбір жанның арманы ,
    Ел сенімін атқаратын ақ таңы .
    Шам – шырағын сөндірмеген әкелер
    Мәңгі тірі ел – жұртының мақтаны .

    Қайырмасы :

  • АҚҚУЫМ .

    Сөзі , әні .
    Көңілді Серікбай Маханұлынікі .

    Көк жүзіне көлбеп ұшқан Аққуым ,
    Аппақ мүсін өзім сүйген Аруым .
    Сырласайық айдыныңа кеп қоншы
    Өмірімде армандаған Алтыным .

    Қайырмасы :
    Желбіреген қанатың ,
    Ақ қауырсын болатын .
    Келді кезің Аққуым
    Айдыныңа қонатын
    Аруым боп Алтыным
    Әнім болдың салатын .

    Жылы лепте самал соқты маужырап ,
    Айнадайын айдын жатыр жарқырап .
    Айналайын көктен күткен Аққуым
    Алтыным боп Аруым бол – бал сұрап .

    Қайырмасы :

    Көк теңізге қанат қақтың малынып ,
    Келіп тұрмын жағалауға сағынып .
    Аққу аппақ Алтынымсың – Аруым
    Қала көрме бағытыңнан жаңылып .

    Қайырмасы :

  • ҚҰДАША ҚЫЗ .
    Сөзі , әні .
    Жеңіл , емін-еркін . Серікбай Маханұлынікі .

    «Қыз қайда құдашадай көзі күлген» ,
    Айтқызбай жан сырыңды өзі білген .
    Ақ пейіл сезіміңді тербеткенде
    Жігіттің арманы жоқ сені сүйген .

    Қайырмасы :
    Бал мінезді , жарқын жүзді құдаша ,
    Айтқан назым бір өзіңе ұнаса .
    Сезінерсің жүрегімнің лүпілін
    Жақын келіп тыңдап көрсең оңаша,
    Болар еді екеумізге тамаша .

    Көктегі Күн көзіндей жарқырасаң ,
    Өзіңе келермедім шақырмасаң .
    Бүр жарған қызғалдақтай құдаша қыз
    Ә2ніңмен сәнің қайда ашылмасаң .

    Қайырмасы :
    Көріндің ақ сәуледей шұғыладан ,
    Шашыңды таранғанда нұр құлаған .
    Құдаша сымбатыңмен сүйсіндірдің
    Артық боп періштедей – хор қызынан .

    Қайырмасы :

  • ҚҰСТАР ҚАЙТЫП БАРАДЫ .
    Күзге жақын құстар қайтты манурап ,
    Барасыңдар ,0зәңгір көкті аспандап . Қанаттарың жұбын жазбай тынбастан ,
    Жылы жақка ұшасыңдар армандап .
    Топтарыңмен үлестіріп ән салып ,
    Қиқуланды ажарланып сән болып .
    Бала кезгі сағынышым оралып ,
    Қараймын ғой жолдарыңа ойланып .
    Айталмадым көптен бері іздедім ,
    Сезімімді сұлулыққа бөледім .
    Ұяларыңды көзбен көріп қайтуға ,
    Қайтып қана , барарымды білмедім .
    Қанатым жоқ , кетер едім ілесіп ,
    Әттең – әттең қаламын ба тілдесіп .
    Іздеуменен өткіземін шарқ ұрып ,
    Бакытымды , уақытымды бірлесіп .
    ДИМАШ АҒА – ЗОР ТҰЛҒА .
    Жалжып өтер ,уақыт өмір жалғасып ,
    Ән бастадым Димаш аға толғанып .
    Игілікті асқар таудай ісіңмен ,
    Қазақ елін нық көтердің басқарып
    Естелікке жарқын бейнең жазылған ,
    Шыңнан биік көрінеді зор тұлғаң . Мәңгі жасап Димаш аға еңбегің ,
    Тауелсіздік тұғырына жол ашқан .
    Халқың сүйген , ұлы болдың өмірдің ,
    Шындық іздеп , туын ұстап сенімнің .
    Әділетін Димаш аға бастадың ,
    Шарықтатып әнге салған өнердің .
    Димаш аға сырлары көп сезімнің ,
    Нәрлі сөзін үлгі еттім сөзімнің .
    Жан жүрегің тебіреніп рухыңмен ,
    Таңқалдырдың данышпаны елімнің .
    ҚАЗАҚСТАН МЕНІҢ ЕЛІМ .
    Шаттықпен қараймын да таң нұрыма ,
    Тыныш тық шарлағандай ел жұртыма .
    Бақыт боп жылдар сайын Қазақстан ,
    Құлпырып жайнай бергін ұрпағыма .
    Кең байтақ жерім бар гүл ашқан ,
    Ел басшым ер болып нұр шашқан .
    Желбіре көк туым көгімде ,
    Отаным мәңгілік Қазақстан.
    Ежелден Қазақ елім менің далам ,
    Бабалар рухыменнен сенім алам .
    Тауларың , ормандарың биік тұлғаң ,
    Орнаған Астанам бар әсем қалам .
    Халқым бар бірлікпенен ән шырқаған ,
    Арманын тәуелсіз боп ел аңсаған .
    Алға бас Қазақстаным көркейе бер ,
    Ұл – қызың тұрғанында ақ босағаң .
    ОҢТҮСТІК ӘСЕМ ӨЛКЕМ .
    Оңтүстік өлкем тамаша ,
    Жерім бар қандай жаңаша .
    Көгінен шуақ нұр төгіп ,
    Жылдарың өтті қаншама .
    Тірлікке халқың жол ашқан ,
    Бірлікпен елім жарасқан .
    Жайнай бер мәңгі Күн болып ,
    Оңтүстік өлкем Қазақстан .
    Шымқала болып атанып ,
    Келесің күнде жаңарып .
    Сексен жыл өтті тарихтан ,
    Обылыс атын жанғыртып .
    Табиғат көркін байқайық ,
    Қойнауың толған кен байлық .
    Қараңдар бәрін көріңдер ,
    Науырыздың тойын тойлайық .
    Ерлерің алып жаралған ,
    Еңбекпен терлеп нәр алған .
    Жолдауын жолдап іспенен ,
    Әлемге даңқың таралған .
    Жеңіске жетіп жарыспен ,
    Өрледің алға алғыспен .
    Бабалар рухы қолдасын ,
    Молшылық болып табыспен .
    АРДАГЕРЛЕР .
    От – жалынға оранып майдангерлер ,
    Жеңіспенен Берлинді алған ерлер .
    Фашистердің ордасын ойран етіп ,
    Бебіт күнге оралған Ардагерлер .
    Ардагерлер өшпейтін алып тұлға ,
    Ұйымдарың жасасын жылдан – жылға .
    Батыр тұтып , дана деп өздеріңді ,
    Теңереміз таудағы биік шыңға .,
    Сыйладыңдар өмірді адам – затқа ,
    Тілеу тілеп өскелең азаматқа .
    Ардагерлер белгіңді еңбекпенен ,
    Үлгі еттің келешек болашаққа .
    Ерліктерің жалғасып айбын болдың ,
    Жолдауларын із тұтып алтын қолдың .
    Ардагерлер қарашы заман тыныш ,
    Шұғаладан атты таң – айқын жолдың .
    О , МАХАББАТ .
    О ,махаббат не үшін сүйдіресің ,
    Талай жанды еріксіз күйдіресің .
    Саған арнап гүл алып келгенімде,
    Шын сырыңды айтқызбай күлдіресің
    ҚАЙЫРМАСЫ. .. Басталды алғашқы махаббат ,
    Қызыл гүл оранып шапағат .
    Ашылды көк аспан арайлап ,
    Сәулесін төккенде атырап .

    Күйемін де , сүйемін мен өзіңді ,
    Біле алмай , жарқыным мінезіңді .
    Бей мезгілде жолықтым қалай ғана,
    Ести алмай жылы бір шын сөзіңді .
    Асау сезім толқыны алдымызда ,
    Кездеседі асулар жолымызда .
    Кетпе ұзап , елес боп махаббатым ,
    Сүйген болсаң шын бақыт қолымызда .
    ӘЛПЕШ АНА .
    О , жасаған құдірет көремісің ;
    Жаратылған елімнің пірімісің . Ойластырған ұрпағын Әлпеш ана
    Аналардың ежелгі тірегісің.

    Әлпеш ана , Әлпеш ана ,
    Өзгерілді заман жаңа . Аруағың желеп – жебеп, Кемтарларға болшы пана .

    Сан ғасырлар жеткзбей күндер өткен ,
    Ойлап тұрсаң арманға кімдер жеткен ?
    Инабаттың ақ жолын берік ұстап;
    Әлпеш ана , көңілің күйлер шерткен .

    Парызыңа аналық тәу етемін ,
    Өсиетің өте көп — бас иемін .
    Ұрпағыңа нәр бердің Ақ сүтіңмен ,

  • ТҮРКІСТАН .
    Тарихтарың сыр шертіп ғасырлардан ,
    Көкте күнің Түркістан жарқыраған .
    Ән арнадым рұхсат ет , бас иемін ,
    Тебіренттің рухыңмен асыл бабам .

    Қожа-Ахмет ойын тербеп шарлаған ,
    Болашақтың шамын жағып Түркістан .
    Кемтарларға дер кезінде дем беріп,
    Сая болдың кезі болса шаршаған .

    Түркі-Қазақ атанған жер анасы ,
    Кіші Мекке Түркістан баб қаласы .
    Бір өзіңді пір тұтып табынамын ,
    Шығыстағы Мұсылман астанасы .

    Хан Абылай елің үшін жаралған ,
    Күмбездерің асыл нұрдан нәр алған .
    Түркістаным гүл бақшаңа оранып ,
    Әлем шарға қасиетің таралған .

    Жібек жолың Үндіге жалғастырған ,
    Әмір-Темір қолдары мың жасаған .
    Имандылық Түркістан мекенісің ,
    Тай қазаның ырыс боп оратылған .

    Батырлырың шайқасқанда жауымен ,
    Үш билерің ақылдасты қауыммен .
    Түркістаным атты таңын жаңарып ,
    Егеменді елім болып оңымен .

  • БҮЛДІРГЕН ҚЫЗ .
    Көңілдің сірә сырын кім тербеген ,
    Арыстың жағалауы қыз бүлдірген .
    Жемісін көрген кезде қызыл іңір
    Көгінен күн көрінді күлімдеген .

    Туған жер еркелеттің қыз бен ұлды ,
    Түлетіп шалғын шөпке тораңғылды .
    Сағыныш саздарына тиек етіп
    Іздедім әнге салған дауысыңды .

    Жарысып толқын ақты арнасымен ,
    Жалғасып махаббатым туар күнмен .
    Барады ән өрмелеп жар басында
    Ағынның сусып аққан шөлдерімен .

    Арманым жалғасады жылдарыммен ,
    Бойыма шуақ төіп жанарыңмен .
    Жастық шақ әнім болған ерке Арыс
    Кеудемді керіп өттің самалыңмен .

    Шегіндім артта қалған тойларыма ,
    Жарастық таппай сезім ойларыма .
    Қайранмын бүлдірген қыз сені көріп
    Жолықтым өлең деген қайнарыма .

    ҚАЙТАДАН ТУЫЛАДЫ .
    Шашу қып , шашып тастап жапырақты ,
    Сұрша күз тұла бойды қалтыратты .
    Жел тұрып әуедегі бұлтты қуып
    Тағынан мимырт жазды жалтыратты .

    Сарғайған жапырақтар түсіпжатыр ,
    Тапталып жер бетінде шіріп жатыр .
    Құйын кеп сай – саланың төңірегін
    Аралап піспегімен пісіп жатыр .

    Уақытпен өз керегін санап алды ,
    Таңбасын сұлулықтың таңдап алды .
    Көйлегін шешіндіріп тал біткеннің
    Табиғат көріктерін тонап алды .

    Бүлкілдеп бал – бұлақтар сыңғырлайды ,
    Жағадан қыз әуенін күз таңдайды .
    Сәлемін естігендей сағыныштың
    Мұңайып гүл қурайды , сылдырлайды .

    Жаңбыр боп шаң – топырақ суырады ,
    Бар аймақ көк суына жуынады .
    Үзілген жапырақтар келер жылға
    Қайтадан бүршік жарып туылады .

    ҚАРСЫЗ ҚЫС .
    Ағартып талдың басын қүрау шалды ,
    Зәрлі қыс көңіл – күйге сұрау салды .
    Бүкшиген нар қамыстар белін жазбай
    Майысып күн көзінен манаурады .

    Бұл қалай көктем жетіп үлгерген бе ,
    Көгеріп тал шыбықтар гүлдеген бе ?
    Сусылдап төгіледі ақ құмшекер
    Бір сәтке ызғырық жел гулегенде .

    Көрдің бе , Күн табақ жер дастарқанын ,
    Жайып сап қарсыз өңір басталғанын ?
    Қозғалыс тіршілікке еніп жатыр
    Ойланбай уақытынан бос қалғанын ! .

    Суықтан қарауытып қыр – айнала ,
    Үрей сап , зар жылайды қарсыз дала .
    Қылаулап сұр аспаннан бұлттар айнып
    Тамшылар сіркіреді жансыздана .

    Қарсыз қыс табиғатпен шектеледі ,
    Құлау сап бағыттарын өзгертеді .
    Бей – мезгіл күннің райы ауысқанда
    Жазықсыз жердің беті түрленді .

    Еңбекпен қатайтқанда бұғанасын ,
    Ер жігіт дәнін сепсе қуанасын .
    Жыл сайын жазық далам аппақ қармен
    Өңірге сәнін беріп тұра қалсын .

    ТЫҢДА ЖҮРЕГІМ .
    Жүр едім мықтыма деп жан жүрегім ,
    Жүдедім ағысыңа қан қорегім .
    Абыржып тұрғаныңды сезінемін
    Айтқызбай дәл өзіңе не керегін ? !

    Кінәм жоқ саған айтар бәрін білген ,
    Махаббат тәттілігін емін берген .
    Сыйқырлы тамырларың сым секілді
    Ток жүрер қызыл қанмен дірілдеген .

    Шаршама , абыржыма қайран жүрек ,
    Түнертіп орнатпағын қара түнек .
    Соққылап сұққылайсың , ойнақтайсың
    Жұп – жұмыр бауыр етті қайта түзеп .

    Қанша рет қуандырдың таңғалдырып ,
    Көтердің қайғы – дертті таң атқызып .
    Білемін шешілмеген салмақ барын
    Кеудемді мазалайсың сең тұрғызып .

    9
    Қайтемін жан тәнімді жараласам ,
    Не болам бір өзіңе жарамасам.
    Жүйкемді тоздырмашы жүн етіп
    Құр бекер неге жүрмін қарамасам .

    Қоқытпа аласұрып қан жүрегім ,
    Күрестім тіршіліктен қалжырадым .
    Ақынға сен керексің , тыңда сөзді
    Өмірге өлең болсын қалдырғаным ? !

  • АУЫЛ ТҮТІНІ
    Ойланып. Сөзі,әні.Серікбай Маханұлынікі.

    Сағынып келсем алыстан,
    Ауылдан түтін жарысқан.
    Будақтап барады жол шегіп
    Көктегі бұлтпен табысқан.
    Қайырмасы:
    Киелі едің сен маған,
    Босағаң берік атанған.
    Қашаннан бері мерейлі
    Меймандос елім аталған.

    Есігін ашып ауылдың,
    Мінезін көрмей дауылдың.
    Туған жер қандай ыстықсың
    Таудағы жауған жаңбырдың.
    Қайырмасы:
    Түтіні көкке өрлеген,
    Намысын бермей тербеген.
    Анамның берген уызын
    Әлдиге салам мен деген.
    Қайырмасы:
    АНА ПАРЫЗЫ
    Емін-еркін. Сөзі , әні Серікбай Маханұлынікі

    Есік ашып дүниеге мен келдім,
    Ащы – тұщы өмірімді меңгердім .
    Арқасында жан анашым сен үшін
    Жазираның шоқ гүлдерін теңгердім.
    Қайырмасы:
    Ана жаным саған арнап сәлемін,
    Жиыстырып асыл затын әлемнің.
    Іздестірдім соның бәрі бірақта,
    Әлі күнге, қайран қалып келемін .

    Есейсемде нұр жүзіңді көруге,
    Сағынамын , асығамын шеруге.
    Не айтасың сыйла деген анаңды
    Ұмытпаспын «қағиданы» өтеуге.
    Қайырмасы:
    Бәйек болып жүрушедің аман бол,
    Шаттық өмір, сүргеніңде адам бол.
    Орындағын «парызымды» әр уақыт
    Айтқан сөзің «жұмақ» болды заман бұл.
    Қайырмасы:

Пікірлер

6 + 2 =